ماییم و می و مطرب و این کنج خراب

                                                  جان و دل و جام و جامه در رهن شراب


می خوردن و شاد بودن آیین من است

                                                  فارغ بودن ز کفر و دین، دین من است

 

 فصل گل و طرف جویبار و لب کشت
                                      
                                                   با یک دو سه دلبری حوری سرشت

 راه پنهانی میخانه نداند همه کس

                                                   جز من و زاهد و شیخ و دو سه رسوای دگر

گر می نخوری طعنه مزن مستان را

                                                     بنیاد مکن تو حیله و دستان را


                  چون مُرده شوم خاک مرا گم سازیداحوال مرا عبرت مردم سازید...